تا به سرم گوش بود...

از چرا و چه جور های تنهایی به هرزگی و وهم پناهم بده. دستم گیر و پا بده. از لب و سینه و از برجسته و تو، چرخِ بوس و ناز و گاز را تاب و تو مرا کام بده.

همه جای تنش، می خاره.

پيش آر پياله را که شب میگذرد (خیام)

یکی قولونج من رو بشکنه!

امروز ترا دسترس فردا نيست                      و انديشه فردات بجز سودا نيست

ضايع مکن اين دم ار دلت شيدا نيست          کاين باقی عمر را بها پيدا نيست

و این بار در کند و کاو انتگرال!

اخوان

نیمه دری گشوده و دربازه بستی و مرا گاه به گا، درین در، در به در کردی!

نه خَمی را دست، نه لبی را لب، نه تنی، نه جامی و نه آوایی. نه دیده را پیش، نه چشمی را ره، نه دری، نه یاری و نه درمانی. نه اندیشه را جست، نه دلی را پروا. نه امید کَس، نه هماورد، نه گمان ناکَس. گلویم سنگین و سَمَردم پریشان. مرا نه آرامِ جانی، نه بهر یاری. نه شَوَندی، نه خدایی. (نگارش: ۳ آبان)

وقتی همه چیز وارونه می شود!

باران تو ببار، که بسیار کار داری!

بار سنگین تنهایی بر پشت!

به دور و برم که نگاه می کنم همش دیواره. در به در دنبال دوست، همه ی کوچه پس کوچه ها رو گشتم تا وارد این بُن بست شدم. حالا که خوب فکر می کنم، دیوار تکیه گاه محکم تریه، البته به جای اشک، باید بهش شاشید! (17 تیر 88)

۱۰۰ درصد کار دست

ـــ مگه صنایع دستیه!؟؟؟

ـــ نه جانم! قدرت لامسه رو عرض می کنم.

از 300 صفحه کتاب و جزوه هایی که احتمالا اُستاد گفته و من ننوشتم یا نمی دونم کجا نوشتم و یا نبودم که بنویسم، صفحه ی 30 هستم! البته مولف از 8 و 9 شروع به صفحه بندی کرده و 10 صفحه ای را هم صرفِ مقدمه و توضیحات تقدیم به آنجایتان و مدتی است اهالی کامپیوتر، با بحثی به عنوان برنامه نویسی شیء گرا مواجه اند، کرده است.

ساعت، تقریبا 2:30 شبه و تا امتحان فردا حدود 5 ساعت دیگه باقی مونده. و مرا فکر اینکه، از 12 واحدی که در این ترم داشتم، با حذف فیزیک 3 واحدی تا اینجای کار و خط و نشون هام برای آینده و تصمیم اینکه این چند روزه ی تا امتحان رو حسابی می خونم و ریاضی یک رو پاس می کنم و اگه پاس کنم، فقط 6 واحد پاس کرده ام، و این همه هزینه و درد و بدبختی برای چه دیوانه می کند.

به دلیل شئونات اخلاقی قافیه ی شعر جایگزین شد.

اصطلاحات ۲: به دلیل ایراد یه نظم شعر قافیه نقطه چین شد.

دممان را بریدند!

پس از کنکور و سبیل و در تست بودن

مِی بايد و معشوق و به کام آسودن 

 ...

خوشتر زِ عيش و صحبت و پارکِ شقایق چيست

گو مرا سبب معطلی و این همه دِق چيست

به پوستر دکتر شریعتی نگاه می کنم. خیلی وقته قصد دارم بیارمش پایین و جاش یه عکس از فردوسی، خیام، منوچهر جمالی و یا ارد بزرگ بزنم، اما گُشادی است و هزار جور کوفت و بی پولی...

به کله ی کچلش نگاه می کنم، قدری از غصه هام کم میشه.

شکلکِ